Cum Iunius advenit, aestas plene viget. Mollities veris adhuc manet, dum calor prioris aestatis totum orbem amplectitur. Inter opulentas plantas et florentem naturam, Dies Puerorum ex consuetudine venit. Multi putant hunc festum ad pueros tantum iuvenes pertinere. Tamen, dum aetate progravescimus et vitae experientiam augemus, intellegimus Dies Puerorum numquam ad certam aetatem coartari. Ad omnes pertinet qui passionem et puritatem intus retinent. Quaecumque aetate simus, semper puer in cordibus nostris habitat.
Cum de pueritia loquimur, mollia sensus in animis omnium exsurgunt. Memoriae pueritiae sunt molles fragmenta in profundissimis cordibus nostris abditae, parva quidem sed pulchra. Sunt ea ventilatores electrici murmurantes in aestivis postmeridiis, dulcia confecta in tasculis nostris, cursus liberi ad occidentem persequendum, mirabiles fabulae a senioribus in atriis noctu narratae, et ludi iucundi cum amicis acti. Felicitas pueritiae simplex est, atque tamen inaestimabilis. Nullas curas de studiis habebamus, nullas difficultates in vita, nullas relationes humanas complicatas. Omnia quae circa nos erant, mitia et amabilia videri solebant.
Pueri mundum puris et claris oculis vident. Floribus exsurgentibus delectantur, ad animalia parva errantia benignitatem praebent, et laudibus simplicibus vehementer gaudent. Imaginationem suam libere effundunt, credentes fata in luna habitare et astra vota eorum audire. Confidunt omne pulchrum in mundo tandem advenire. Innocentia puerilis est thesaurus mundi purissimus. Hanc sinceritatem, benignitatem, fortitudinem et ardorem significat, quae sunt qualitates quas homines adulti tota vita conantur recipere.
Gradatim, ut videtur, innocentiam puerilem amittimus dum crescimus. Officimus puerilitatem et induimus armaturam duram, ut ad regulas sociae complicatas accommodemur. Discimus utilitates et damna aestimare et vera affectus celare. Capimur rebus levibus cotidianis, pressione operis et molestiis interpersonali bus. Occupati vita ordinaria, lux in oculis nostris evanescit, et vera felicitas inveniri difficilior fit. Assuefacimus omnia computare, iam non credimus fabulis et raro affectus nostros libere ostendimus. Lente fiamus adulti quos, cum essemus iuvenes, intellegere non poteramus.
Innocentia puerilis retinere numquam aequatur simplicitati. Simplicitas significat effugere realitatem et agere libitum, dum vera innocentia puerilis significat amare vitam post experientias prosperarum et adversarum. Significat manere benignus et purus post visam mundi complexitatem, et tenere fortitudinem ad difficultates obviandas et pulchritudinem amplectendam post vitam perpessam. Vera maturitas in eo consistit, ut vias mundi intellegas sine eo ut ipse mundanus fias, et per multas duritias transibis manens sincerus.
Verus sensus Festi Puerorum non est tantum pueris oblectationem praebere, sed cor pristinum in adultis latentem excitare. Est mite monitum, quod nos docet ne in festina crescendi amittamus nosmet ipsos et numquam naturam veram nostram pro vita deseramus. Mundus adultorum plenus est pressionibus et inopia auxilii, sed tamen locum innocentiae reservare possumus. Interdum onerosa opera reponamus, dulce confectum edamus, fabulam animatam laxantem spectemus aut occasum persequamur. Armaturam nostram aliquantulum deponamus et rursus liberi pueri simus.
Dies aestivi lucidi sunt et omnia pulchra. In hoc calido festo, omnes pueri libere et laete vivant et omnia mirabilia mundi amplectantur. Omnis adultus, quantumcumque montes et flumina peragret, iuvenili semper animo maneat. Omnes vero puritatem interiorem tenere, cum vita leniter reconciliari et in diebus vulgaribus felicitates parvas invenire debemus.
Nuntiae Calidae
EN
